Albania, Republika Albanii (alb. Shqipëria, Republika e Shqipërise) – państwo w południowo-wschodniej Europie na Bałkanach. Albania na zachodzie ma dostęp do Morza Adriatyckiego, a na południowym zachodzie do Morza Jońskiego. Stolicą kraju jest Tirana, jest to również finansowe centrum kraju

Od Włoch oddziela ją cieśnina Otranto o szerokości ok. 72 km. Łączna długość granic lądowych wynosi 720 km, natomiast wybrzeża morskiego – 362 km. Graniczy z: Grecją (282 km), Czarnogórą (173 km), Macedonią Północną (151 km) oraz Serbią/Kosowem (114 km).

Jest członkiem ONZ, NATO, OBWE, Rady Europy, WTO oraz jednym z założycieli Unii na rzecz Regionu Morza Śródziemnego. Od 2014 roku Albania ma status kandydata do Unii Europejskiej

Albania ma system parlamentarny. Reformy wolnego rynku otworzyły kraj na inwestycje zagraniczne, zwłaszcza w rozwój energetyki i infrastruktury transportowej.

Etymologia nazwy

Albania jest nazwą kraju zaczerpniętą ze źródeł grecko-rzymskich. Rdzeń alb został zaczerpnięty z języków ilirskich i oznacza kolor biały Historia Świata Polibiusza, pochodząca z II w. p.n.e., wspomina o plemieniu żyjącym na terenie dzisiejszej Albanii, którego członkowie byli nazywani Albanoí i Arbanitai

.Przez mieszkańców ich kraj jest nazywany Shqipëri (Shqipëria). Albańska nazwa Shqipëria pochodzi od słowa Shqipoj oznaczającego mówić otwarcie, krótko i jasno. Nazwy w innych językach: tur. Arnavutluk, gr. Αλβανία (Alvanía), łac. Illyricum (nazwa większego obszaru).

Geografia

Albania jest w 75% krajem górzystym. Niewielki procent kraju zajmują niziny położone nad Morzem Adriatyckim oraz doliny większych rzek takich jak: Drin (285 km), Wjosa (272 km) i Seman z Devoll (281 km). Pozostała część kraju to wyżyny oraz góry w paśmie Gór Dynarskich dzielące się na: Góry Północnoalbańskie, Góry Skanderbega, Mal Valamarës. Na granicach znajdują się 3 duże jeziora: Szkoderskie (368 km²), Ochrydzkie (347 km²) oraz Prespa (288 km²). Najdalej wysunięty na zachód przylądek to Kepi i Gjuhëzës.

Autor zdjęć ks. ppłk rez. mgr Szczepan Madoń. Urodził się 04.05.1972 r. w Bytomiu, lecz identyfikuje się z Kromołów - Zawierciem, Jego Ojciec Edward był górnikiem, który jako niepoprawny wobec poprzedniego ustroju trafił do kopalni za sprawą marsz. Rokossowskiego. Ks. Madoń ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Częstochowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 17.05.1997 r. Dwa lata później 01.07.1999 r. został kapelanem wojskowym. Był m.in. proboszczem Parafii Wojskowych: p.w. Św. Stanisława Kostki w Grudziądzu, p.w. św. Sebastiana Męczennika w Wędrzynie; parafii p.w. św s. Faustyny Kowalskiej w Nisku; Były wieloletni kapelan Samodzielnego Ośrodka Duszpasterstwa Wojskowego w Czarnem; Weteran Misji Stabilizacyjnej w Iraku. Podczas słuzby w Czarnem brał merytoryczny udział w organizowanych uroczystościach na Gochach: w odsłonięciu i poświęceniu Grobu Nieznanych Żołnierzy w Borowym Młynie, Strażnicy Pamięci i Patriotyzmu TOW Gryf Pomorski w Rotembarku k/Kościerzyny, w posadzeniu Dębu Katyńskiego w Konarzynach. W 2020 r. wyróżniony został przez Fundację Naji Goche statuetką Bazuny - Kaszëbskô Klëka

© Wszelkie Prawa Zastrzeżone